Een nieuw vredesplan voor het Midden-Oosten: een confederatie van Israël, Palestina en Jordanië

0
19


Mahmoud Abbas, president van de staat Palestina, spreekt de VN-Veiligheidsraad toe over de situatie in het Midden-Oosten, inclusief de Palestijnse kwestie. Krediet: VN-foto/Eskinder Debebe
  • door Thalif Deen (Verenigde Naties)
  • Inter Press Service

Maar helaas is er geen vrede of veiligheid geweest in de lang slepende strijd om een ​​Palestijns thuisland.

De meervoudige vredesplannen die rond de hoofdsteden van het Midden-Oosten en het Westen zweven, omvatten een voorgestelde “één-staatoplossing”, een “tweestatenoplossing” en de “Oslo-akkoorden” van 1993, een vredesverdrag gebaseerd op resoluties 242 en 338 van de VN-Veiligheidsraad gericht op het vervullen van het “recht van het Palestijnse volk op zelfbeschikking”.

Maar geen van hen kwam echt van de grond.

Alon Ben-Meir, een gepensioneerde professor internationale betrekkingen aan het Center for Global Affairs van de New York University (NYU), heeft een nieuw plan voor een Israëlisch-Palestijns-Jordaanse confederatie.

In een interview met IPS zei dr. Ben-Meir dat na 73 jaar conflict, ongeacht de vele veranderingen ter plaatse, de politieke wind die door de regio raasde en het intermitterende geweld tussen Israël en Palestina, de Palestijnen zullen onder geen enkele omstandigheid hun streven naar een eigen staat opgeven.

“Uiteindelijk blijft de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat die zij aan zij met Israël bestaat, de enige haalbare optie om hun conflict te beëindigen”, betoogde dr. Meir, die al meer dan 20 jaar cursussen geeft over internationale onderhandeling en studies in het Midden-Oosten.

“Gezien echter het wezenlijke onomkeerbare feit dat sinds 1967 op de grond is gecreëerd, kan een onafhankelijke Palestijnse staat alleen vreedzaam naast Israël bestaan ​​door de oprichting van een Israëlisch-Palestijnse confederatie waar Jordanië zich vervolgens bij aansluit”, zei hij.

Een confederatie is per definitie een “vrijwillige verenigingen van” onafhankelijke staten die, om een ​​gemeenschappelijk doel te bereiken, instemmen met bepaalde beperkingen van hun vrijheid van handelen en een gezamenlijk mechanisme van overleg of overleg oprichten” .

Dit is noodzakelijk door de feiten en de eis dat alle partijen volledig en permanent zullen moeten samenwerken op vele niveaus die vereist zijn door de veranderende omstandigheden ter plaatse, waarvan de meeste niet langer kunnen worden hersteld tot de status quo ante, legde hij uit.

https://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/00438200211066350.

Fragmenten uit de Q&A volgen:

V: Wat is er uniek aan de voorgestelde confederatie – en hoe verschilt deze van verschillende van de mislukte vredesakkoorden van de afgelopen 75 jaar?

EEN: Het unieke van de voorgestelde confederatie is dat de drie landen, als onafhankelijke staten, zich zouden verenigen in kwesties van gemeenschappelijk belang dat niet kan worden aangepakt, maar in volledige samenwerking in het kader van confederatie.

Het is absoluut noodzakelijk voor de drie belangrijkste spelers om de volgende feiten ter plaatse en hun nationale veiligheid collectief aan te pakken, aangezien ze deze niet langer kunnen terugdraaien naar de status quo ante. Deze vormen de basis van de confederatie en omvatten:

De verspreide Israëlische en Palestijnse bevolkingsgroepen op de Westelijke Jordaanoever, Jeruzalem en Israël zelf, die niet langer kunnen worden gescheiden en de ruggengraat vormen van de confederatie;

De intrinsieke religieuze band die alle drie de staten met Jeruzalem hebben, inclusief het feit dat de Palestijnen nooit zullen opgeven dat Oost-Jeruzalem de Palestijnse hoofdstad wordt; hoewel Jeruzalem nooit fysiek kan worden verdeeld, en de grens tussen Oost- en West-Jeruzalem alleen politiek is en van toepassing is voor administratieve doeleinden;

De met elkaar verweven bezorgdheid over de nationale veiligheid van Israëli’s en Palestijnen; de noodzaak om de huidige samenwerking op dit kritieke gebied voort te zetten, en de noodzaak om hun samenwerking verder uit te breiden zodra een Palestijnse staat is opgericht: de Joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever, waarvan de meerderheid zal moeten blijven bestaan ​​omdat die in geen geval zal Israël heeft ooit alle nederzettingen geëvacueerd; de Palestijnse vluchtelingen die moeten worden hervestigd en/of gecompenseerd, aangezien het recht op terugkeer nooit als een haalbare optie is beschouwd, zelfs niet door de Palestijnen, zij het stilzwijgend.

Dus, gezien de onvermijdelijkheid van coëxistentie, hetzij onder vijandige of vreedzame omstandigheden, en de onderlinge verbondenheid op alle bovengenoemde vijf niveauszou de oprichting van een confederatie als het uiteindelijke doel beide partijen in staat stellen gezamenlijk hun geschillen op te lossen en te beheren.

Met bovenstaande feiten moet rekening worden gehouden, aangezien ze niet onderhevig zijn aan een dramatische verschuiving en van cruciaal belang zijn voor het bereiken van een duurzaam vredesakkoord.

V: Is het voorgestelde plan goedgekeurd of ondersteund door de Israëlische regering of de Palestijnse Autoriteit? En hoe zit het met Hamas? Zijn er reacties van een van deze strijdende partijen?

EEN: Het voorgestelde Israëlisch-Palestijns-Jordaanse confederatieplan is besproken met voormalige en huidige functionarissen en geleerden uit alle drie de landen. Het is erkend en grotendeels goed ontvangen.

Ze geven toe (hoewel niet officieel) dat ze gezien de heersende omstandigheden – dat wil zeggen de onderlinge verbondenheid tussen de drie partijen vanuit het perspectief van territoriale contiguïteit, nationale veiligheid en economische ontwikkeling – weinig andere keus hebben dan volledig samen te werken. zonder afbreuk te doen aan hun onafhankelijkheid zoals gedefinieerd door het concept van confederatie.

Hoewel Hamas publiekelijk het bestaansrecht van Israël verwerpt, geeft het privé toe dat Israël er is om te blijven en geen andere keuze heeft dan op vele niveaus met Israël samen te werken.

Onder de voorgestelde confederatie zal de interactie tussen Hamas en Israël alleen maar toenemen vanwege de ligging van Gaza en de behoefte van de Palestijnen in Gaza en de Westelijke Jordaanoever om met elkaar in contact te komen en transacties uit te voeren, wat grotendeels via Israël op het land kan worden gedaan.

V: Bent u van plan uw voorstel voor te leggen aan de vijf permanente leden van de VN-Veiligheidsraad met vetorecht – de VS, het VK, Frankrijk, Rusland en China?

EEN: We hopen dat als de drie landen eenmaal tot de conclusie komen dat er echt geen andere haalbare optie is om een ​​einde te maken aan het Israëlisch-Palestijnse conflict, en de onvermijdelijkheid van co-existentie erkennen, het voorstel zeker zal worden onderschreven door de vijf permanente leden van de VN-Veiligheidsraad – de VS, het VK, Frankrijk, Rusland en China.

We moeten echter in gedachten houden dat zodra de drie landen overeenkomen een confederatie te vormen, de Veiligheidsraad alleen de Palestijnse onafhankelijkheid hoeft te erkennen, die door geen van de vijf vetobevoegdheden zal worden afgewezen, omdat ze steunen allemaal de oprichting van een Palestijnse staat onder vredelievende omstandigheden. Verder zal de VN-Veiligheidsraad niets te zeggen hebben over de vorming van de confederatie.

Vraag: Zou u, afhankelijk van de reacties van de Israëli’s en de Palestijnen, het voorstel wijzigen of herzien?

EEN: Elk vredesvoorstel, ongeacht de verdiensten ervan, zal onderhevig zijn aan wijzigingen om tegemoet te komen aan een aantal specifieke nuances die van bijzonder belang zijn voor de betrokken partijen. Dat gezegd hebbende, het concept van de confederatie zelf zal niet veranderen omdat het rekening houdt met de vele feiten ter plaatse die niet aan verandering onderhevig zijn en omdat het is ontworpen om grotendeels te voldoen aan de behoeften en ambities van de drie landen.

Dat gezegd hebbende, zijn er nog steeds kwesties waarover geen consensus bestaat. Jeruzalem is een goed voorbeeld; de Israëli’s verzetten zich fel tegen de overgave van Oost-Jeruzalem aan de Palestijnen en dat het de hoofdstad van de Palestijnse staat wordt.

Het voorstel biedt een oplossing waarbij de stad zal fysiek onverdeeld blijven met respect voor elkaars inherente affiniteit en religieuze verbinding met de heilige plaatsen.

Bovendien zullen zowel Israëlische als Palestijnse inwoners zich zonder enige beperking vrij tussen de twee delen van de stad kunnen blijven bewegen, wat nu precies het geval is.

V: Bent u van plan het voorstel voor te leggen aan de secretaris-generaal van de VN?

EEN: Ik geloof dat als de secretaris-generaal van de VN naar het voorstel kijkt, hij het meer dan waarschijnlijk zal steunen, aangezien het in overeenstemming is met zijn en de meerderheidsstandpunt van de Algemene Vergadering (GA) dat de Palestijnen recht hebben op een onafhankelijke staat van hun eigen.

We proberen het nu te delen met zoveel mogelijk entiteiten – academische en politieke – om meer ontvankelijkheid teweeg te brengen. In feite is het hele voorstel gepubliceerd in het voorjaarsnummer van World Affairs Journal, en het tijdschrift zal in december een nummer hebben dat volledig aan het voorstel is gewijd.

We zullen spoedig kanalen zoeken om het rechtstreeks aan de secretaris-generaal over te brengen, in de hoop dat hij dat zou doen formeel delen met alle direct en indirect betrokken partijen.

Dit omvat uiteraard de Palestijnse Autoriteit, Israël en Jordanië, en met de VS, Saoedi-Arabië, Egypte en Duitsland, die in verschillende hoedanigheden een cruciale rol zullen spelen.

V: Als het voorstel uiteindelijk door de partijen wordt aanvaard, denkt u dan dat het verstandig zou zijn om te streven naar ratificatie door de 193 leden tellende Algemene Vergadering en de 15 leden tellende Veiligheidsraad, die beide vanaf het begin betrokken zijn geweest bij de Palestijnse kwestie ?

EEN: Voor zover ik weet, hoeft het voorstel, zodra het door de drie partijen is aanvaard, niet formeel te worden geratificeerd door de Algemene Vergadering (GA). Onfatsoenlijk heeft de GA al de status van waarnemer aan Palestina toegekend. Dat gezegd hebbende, zal een volledige goedkeuring van het voorstel door de Algemene Vergadering zowel de legitimiteit als de reikwijdte ervan vergroten.

Wat de VN-Veiligheidsraad betreft, aangezien elke nieuwe aanvraag voor lidmaatschap van de VN moet worden goedgekeurd door de Veiligheidsraad, zullen de 15 lidstaten wellicht moeten stemmen om de Palestijnen de status van volwaardige VN-lidstaat te verlenen, wat een gegeven in het kader van de overeengekomen confederatie.

Rapport van het IPS VN-bureau


Volg IPS News UN Bureau op Instagram

© Inter Press Service (2022) — Alle rechten voorbehoudenOorspronkelijke bron: Inter Press Service





Source link

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here